Category Archives: เรื่องเล่า

เล่าขานตำนานแห่งกำเนิดอมตะจ้าวเวหา ‘พญาครุฑ’


ภาพจาก mat.or.th

พญาครุฑกระพือปีกโถมเข้าสู้เปลวเพลิงอันร้อนแรง ไฟนั้นแผดเผาทำเอาจ้าวเวหาผละถอย ถึงอย่างไรต้องกระโจนเข้าต่อกรอุปสรรคนานา เพื่อปลดตรวนพันธนาการแห่งคำสาปที่แม่ถูกตรึงตอกให้เป็นข้ารับใช้มารดาพญานาคไม่รู้กี่ร้อยชาติ ทั้งที่ “พญาครุฑ” และ “พญานาค” ต่างมีสายเลือดเดียวกัน แต่คำสาปนั้นยิ่งโหมไฟแค้น ถึงขั้นว่าจุดจบของเรื่องต้องเป็นอริศัตรูกันทุกชาติไป…

ด้วยความแค้นตามตำนานเริ่มตั้งแต่พญาครุฑยังมิทันลืมตาเห็นมารดา ประสาท ทองอร่าม หรือครูมืด ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมไทย เล่าถึงบิดาของทั้งคู่เป็นฤษีชื่อ พระกัศยป มีอิทธิฤทธิ์สูงส่ง ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจก่อนว่า ฤษีมีหลายวรรณะ มีทั้งที่มีภรรยาได้และไม่ได้ ในรายของ พระฤษีกัศยป สามารถมีภรรยาได้ โดยภรรยาคู่หนึ่งเป็นพี่น้องกันชื่อว่า พระนางวินตา และพระนางกัทรุ

เมื่อทั้งคู่ตั้งท้องพระฤษีกัศยปได้ให้ทั้งคู่ขอพรคนละข้อ ต่างฝ่ายต่างขอให้ลูกที่จะกำเนิดมามีฤทธิ์มากกว่าอีกฝ่าย หลังจากนั้น 500 ปีผ่านไป พระนางวินตา ตกไข่ออกมาก่อน หลังจากนั้นพระนางกัทรุ ก็ตกไข่และโชคดีกว่าเมื่อลูกฟักตัวออกจากไข่ก่อน กำเนิดเป็น พญานาค พระนางวินตา เห็นดังนั้นจึงทุบไข่ตนที่ยังไม่พักตัวเต็มที่ให้แตกออกเป็น พระอรุณ ที่มีร่างส่วนบนแต่ไม่มีต้นขา ถ้ามองให้ใกล้ตัวเหมือนเด็กที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอดแต่ต้องออกมาดูโลกก่อนกำหนด

จุดเริ่มต้นคำสาปบังเกิดขึ้นเมื่อ พระอรุณ แค้นใจพระนางวินตาผู้เป็นแม่ ที่ทำให้เกิดมาไม่มีส่วนล่าง จึงสาปให้นางต้องเป็นทาสรับใช้พระนางกัทรุ มารดาของพญานาคในอีก 500 ปีถัดมา จนกว่าไข่ฟองที่ 2 ฟักตัวเป็นพญาครุฑมาช่วยแม่ให้พ้นจากคำสาป Read the rest of this entry

เรื่องเล่า “จากจัณฑาล ข้ามวรรณะสู่ พราหมณ์”


74752_193908704103580_2027084304_n

สวัสดีครับนักอ่านออนไลน์ทั้งหลายวันนี้ผมมีเรื่องเล่าที่จะนำมาให้ผู้อ่านได้สดับกัน ซึ่งเป็นเรื่องของเด็กชายคนหนึ่งที่มีชีวิตที่เลือกเกิดไม่ได้แต่เขาก็สามารถเลือกที่จะใช้ชีวิตที่ดีได้ จาก “จัณฑาล ข้ามวรรณะสู่ พราหมณ์” เปรียบได้อย่างนี้เลยที่เดียว เรื่องมีอยู่ว่า เด็กชายคนหนึ่งเกิดในนามสกุลของชาวจีนพลัดถิ่น พ่อเป็นคนภาคกลางเชื้อสายจีน แม่เป็นคนภาคเหนือ พ่อแม่ไม่มีสมบัติติดตัวอะไรเลย มีเสื่อผืนหมอนใบก็ว่าได้ พ่อแม่อยู่ด้วยกันมาสิบกว่าปีก็ยังไม่มีลูก ซี่งแม่อายุมากกว่าพ่อ ไม่แน่ใจว่าเป็นอาการของการมีบุตรยากหรือไม่ ต่อมาแม่ก็ตั้งท้องประมาณแปดเดือนเด็กชายเกิดมาก็ไม่สมบูรณ์เหมือนใคร ตอนคลอดเอาเท้าออกมาก่อน เกือบทำให้แม่เสียชีวิต แต่ก็ผ่านพ้นมาได้ เลี้ยงจนเติบโตเป็นเด็กเตาะแตะ พ่อแม่ก็พลัดถิ่นมาค้าขายและรับจ้างทั่วไปอีกจังหวัดหนึ่งที่อยู่เหนือสุดในสยาม ไม่ได้เรียนชั้นอนุบาลเหมือนเด็กคนอื่นๆ ต้องไปไหนไปด้วยกับพ่อแม่ที่มีอาชีพค้าขายยาสูบ เร่ร่อนไปที่ต่างๆ จวบจนอายุย่างเข้าเจ็ดขวบ ก็ได้เข้าเรียนในโรงเรียนประจำตำบลแห่งหนึ่งในเขตหมู่บ้านที่ไม่ไกลนักประมาณ 2 กิโลเมตร พ่อต้องเดินไปส่งโรงเรียนทุกวันด้วยอาการเป็นห่วงลูกชายคนเดียวของครอบครัว ซึ่งผู้เป็นพ่อขับขี่ยานพาหนะไม่ได้ จนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ผู้เป็นพ่อก็ซื้อจักรยานมือสองให้ลูกปั่นไปโรงเรียนซึ่งทางบ้านมีฐานะยากจน ไม่มีบ้านอยู่ ไม่มีที่ดินทำกิน ต้องเช่าบ้านอยู่ ไม่มีไฟฟ้าใช้ เวลาอ่านหนังสือต้องใช้แสงไฟจากตะเกียง ต้องขออาศัยบ้านของคนอื่นอยู่ ไม่เป็นหลักแหล่ง ทำให้ถูกเหยียดหยามจากสังคมตลอดเวลา เหมือน “จัณฑาล”และต่อมา Read the rest of this entry